بسم الله

نه علاقه ای به جانبداری از کسی دارم و نه الحمدلله دغدغه ای فرو خورده در دفاع از حق کسی! را به دوش دارم ــ در گذشته ای نه چندان دور داشتم! ــ . ولی این اتفاق ملی! که اخیرا نُقل محافل شده، آنقدر درد آور بود، که مجبور شدم چند خطی بنویسم ...

                                              ***

علی (علیه السلام) در خطبه سی و دو مش گفت: " مردم! در روزگاری ناسپاس به سر- می بریم ... ستمکار، نیکوکار شمرده می شو د و نیکو کار، بد کار..." تا آنجا که گفت :"...از فاجعه عظیم نمی هراسیم تا زمانی که بر سرمان فرود آید ... "

این اولین بار نیست که فیلمی با محتوایی مزخرف، به دلیل کنجکاوی فوق العاده مردم ما دست به دست می شود؛ اما چند مسأله ناگوار راجع به این اتفاق وجود دارد که هر کدام مجال بحث زیادی را می طلبد. من این فیلم را ندیده ام ولی تفاوت های تهیه و توزیع این فیلم با فیلم هایی از این دست در این است که اگر آن فیلم ها یک بازیگر سینما یا بازیکن فوتبال یا مجری تلویزیون یا ... را حداکثر ممنوع التصویر می کردند و از طرفی تنها قشری از جوانان و نوجوانان را در بر می گرفتند، موضوع این فیلم این بار کسی بود که به خاطر بازی اش در سریال نرگس همچنان در خاطره مردم ما بود و با این فیلم در حقیقت خودش و دودمانش ترور شدند و نیز این که صحنه های وقیح را  این بار نه تعدادی محدود از قشری خاص از جوانان مان، بلکه خانواده ها و کودکان و نوجوانانمان تماشا کردند. 

سوال اساسی این است که چه کسی دیروز با تهیه کنند گان و توزیع کنندگان اینگونه فیلم ها برخورد کرد که ما انتظار داریم شاهد این فیلم ها نباشیم؟ چه کسی نگران به خطر افتادن امنیت فرهنگی نوجوانان و جوانان مملکت در برابر فیلم هایی از این قبیل بود؟ چه کسی مسوول حمایت از حیثیت و آبروی شهروندان بود؟ امروز اگر خواهر یا برادر کوچکترمان بپرسد داداش! زهره چرا خودکشی کرده؟ می توانیم دلیلش را بگوییم یا مثل فرمانده نیروی انتظامی تکذیب می کنیم ؟ و اگر بخواهیم روشنفکرانه دلیلش را بگوییم، آیا می توانیم نگذاریم فیلم به دستش برسد و اگر بتوانیم، آیا میتوانیم جلوی کنجکاوی اش را بگیریم ؟؟؟؟ 

غرض اینکه به تصورمن افشای چنین فیلمی با این ابعاد، اسب تروایی بود که در فضای غفلت چندین ساله مسوولان وارد قلعه خانواده ها شد و هنوز خیلی زود است که آثار ورودش را به خانه ها ببینیم. ناامنی حریم خصوصی مردم وعلی الخصوص چهره های مطرح، ریخته شدن قبح مشاهده بدترین نوع فیلم های پورنوگرافی و به تبع آن کاهش حیای عمومی و... اولین آثار وضعی آن است. که این آخری کلید وارد کردن بسیاری از مفاسد به درون خانواده ها است و انصافا با این سرعت راهی بهتر ازاین نداشت.

حالا آقایان، انتخابات خبرگان و شوراها را تنگه احد!!! خود بدانند. تنگه احد هویت فرهنگی ما است که دارد در آتش سیاسی کاری می سوزد. البته حساب دین و ایمان مردم وحساب آقایان جداست چرا که : "ان الذین یحبون ان تشیع الفاحشه فی الذین آمنوا لهم عذاب الیم فی الدنیا و الاخره والله یعلم وانتم لا تعلمون"          آیه ۱۹ نور

باز به یاد خطبه 32 افتادم :

"... از فاجعه عظیم نمی هراسیم تا زمانی که بر سرمان فرود آید ..."